Τηλεόραση & Χρυσή Αυγή

Εκτύπωση | Email | Διάδοση |

Η διευρυμένη πλειοψηφία της ελληνικής κοινής γνώμης αφενός επιδοκιμάζει την προφυλάκιση του αρχηγού της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου (7 στους 10 πολίτες, διάγραμμα 2) και αφετέρου (σε μικρότερο βαθμό) αποδοκιμάζει την αποφυλάκιση των τριών κεντρικών στελεχών της, Κασιδιάρη, Μίχου και Παναγιώταρου (6 στους 10, διάγραμμα 3).

Ωστόσο, η βαθύτατη κοινωνική διείσδυση του νεοναζιστικού ρεύματος που αποκαλύφθηκε τις τελευταίες δύο εβδομάδες, καθιστά ίσως μεγαλύτερης αξίας το βαθμό κοινωνικής ανοχής που διαπιστώνεται εμπειρικά. Με βάση την αντίστροφη ανάγνωση του αποτελέσματος των δύο  παραπάνω ερωτήσεων, μπορεί να υποθέσει κανείς ότι το ποσοστό διαφωνίας με την προφυλάκιση του Ν.Μιχαλολιάκου (14%, 1 στους 7 ερωτώμενους, διάγραμμα 2) συνιστά το «κάτω όριο» της κοινωνικής ανοχής, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό συμφωνίας με την αποφυλάκιση των τριών πρωτεργατών της (27%, σχεδόν 1 στους 4, διάγραμμα 3), το «άνω όριο».

Είναι αυτονόητο, ότι η κοινωνική ανοχή σε οποιοδήποτε ιδεολογικό ή πολιτικό ρεύμα ούτε συνιστά ούτε μετασχηματίζεται ποτέ γραμμικά σε κομματική προτίμηση. Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, θα πρέπει να καταστεί σαφές (και μέχρι στιγμής αρκετοί αυταπατώνται) ότι το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής δεν θα εξαλειφθεί μόνον με την δικαστική καταστολή του ή μόνον με τη χρήση των επικοινωνιακών μηχανισμών.

Πόσο μάλλον, όταν η κοινωνική εμπιστοσύνη στα Μέσα Ενημέρωσης αποκαλύπτεται σήμερα εξαιρετικά ισχνή. Από αυτήν την άποψη, τα ευρήματα που φέρνει στην επιφάνεια η έρευνα της Public Issue είναι αποκαλυπτικά. Η αποτελεσματικότητα της τηλεόρασης, δηλαδή του βασικού Μέσου Ενημέρωσης που έφερε το μεγαλύτερο βάρος στην εκστρατεία αποδόμησης της Χρυσής Αυγής φαίνεται αρκετά περιορισμένη. Η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, ακόμα και των ίδιων των ψηφοφόρων της ΝΔ, διατηρεί σημαντικές επιφυλάξεις για την αμεροληψία της πρόσφατα παρεχόμενης πληροφόρησης (διαγράμματα 4,5,6).

Η οικονομική κρίση δεν επιδείνωσε μόνο τα οικονομικά των Μέσων. Ο πολιτικός ρόλος που ανέλαβαν, κατά τη διάρκειά της, έχει επιφέρει και τη ιδεολογική τους αποδυνάμωση, ιδίως της τηλεόρασης. Από το 2007, η πτώση της κοινωνικής εμπιστοσύνης που απολαμβάνει δεν έχει ανακοπεί, το αντίθετο (διάγραμμα 7 & 8).

  • Η σχετική έρευνα
  • Τα αποτελέσματα της έρευνας σε pdf