Πρόσωπα (ή) (και) κόμματα;
Κριτήρια ψήφου στις κυπριακές προεδρικές εκλογές

Η διερεύνηση του ρόλου που διαδραματίζουν τα πρόσωπα στην πολιτική υπήρξε ανέκαθεν πεδίο συζήτησης ή και αντιπαράθεσης, τόσο στη δημόσια συζήτηση, όσο και στην ακαδημαϊκή έρευνα. Οι Προεδρικές εκλογές αποτελούν -εξ’ ορισμού- επιλογή προσώπων και ως τέτοιες γίνονται αντιληπτές από το εκλογικό σώμα. Επομένως, το ερώτημα, πόση βαρύτητα έχει για τον ψηφοφόρο το πρόσωπο του υποψηφίου, μπορεί να θεωρηθεί άνευ αντικειμένου και η διαπίστωση ταυτολογική.

Κύπρος: Προεδρικές εκλογές 2018
Εκλογική αναμέτρηση σε διαφορετικό οικονομικό & κοινωνικό κλίμα

Οι επερχόμενες Προεδρικές εκλογές πρόκειται να διεξαχθούν σε ένα αρκετά διαφορετικό περιβάλλον, από εκείνο που είχαν διεξαχθεί οι προηγούμενες. Στη διαμόρφωση του γενικού κλίματος φαίνεται να επιδρούν, τόσο οι ενδείξεις ανάκαμψης της οικονομίας (θετικά), όσο και η αποτυχία της τελευταίας διάσκεψης για το Κυπριακό, στο Κραν Μοντανά (αρνητικά).

Άνοδος του συντηρητισμού: Πολιτικές ιδεολογίες στην Ελλάδα μετά το Μνημόνιο
Πως άλλαξε ο ιδεολογικός χάρτης, στην περίοδο 2009-2017

Μετά από επτά χρόνια βαθειάς κρίσης και έντονων κοινωνικών ανταγωνισμών, η ελληνική κοινωνία δείχνει να οδηγείται σε συντηρητική διέξοδο. Η στροφή της ελληνικής κοινωνίας στο συντηρητισμό είναι προφανής, όχι μόνον στο επίπεδο των τάσεων του εκλογικού σώματος, αλλά –περισσότερο σημαντικό- στο πεδίο της ιδεολογίας.

Η Μεταπολίτευση στη συλλογική μνήμη
Οι αντιλήψεις της σύγχρονης ελληνικής κοινής γνώμης για την Γ’ Ελληνική Δημοκρατία, με βάση τις έρευνες της Public Issue, 2007-2011

Στη διεθνή πρακτική, η ιστορία έχει αποτελέσει συχνά αντικείμενο ερευνών κοινής γνώμης. Αντίστοιχες έρευνες είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς και εμφανίζονται, τακτικά, στα Μέσα Ενημέρωσης. Παράλληλα, η αξιολόγηση, από το κοινό, των ιστορικών γεγονότων και του ρόλου των προσώπων, στη συγκρότηση του «εθνικού παρελθόντος», συνιστούν μια ευρύτατα διαδεδομένη επιστημονική και δημοσιογραφική πρακτική. Στην Ελλάδα, αντιθέτως, αν και το ειδικό βάρος της δημόσιας συζήτησης για την ιστορία έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, οι συλλογικές στάσεις και αντιλήψεις, απέναντι στην εγχώρια ιστορία δεν έχουν αποτελέσει μέχρι σήμερα, συστηματικά, αντικείμενο εμπειρικής ποσοτικής διερεύνησης. Αυτή η παρατήρηση ισχύει σε μεγαλύτερο βαθμό για την Μεταπολίτευση. Ιστορική περίοδο, για την οποία, αφενός η επιστημονική βιβλιογραφία υστερεί, αφετέρου η συζήτηση για το χαρακτήρα της και η αποτίμησή της κυριαρχείται από την απόπειρα συνολικής της απαξίωσης. Υπό αυτήν την έννοια, οι δύο έρευνες που διεξήγαγε η Public Issue για την ιστορική περίοδο της Μεταπολίτευσης, το 2007 και το 2011[1] μπορεί να αποδειχθούν ιδιαίτερα χρήσιμες. Παρέχουν μια αναλυτική ιδεολογική «απογραφή» της συλλογικής κοινωνικής μνήμης και των συλλογικών στερεότυπων που έχουν κατασκευασθεί, διαχρονικά, για την τελευταία περίοδο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας που εγκαινιάζεται με την πτώση της δικτατορίας και (πιθανότατα) τερματίζεται οριστικά με την οικονομική κρίση και την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο (2010).

Ο Δήμος Αθηναίων στη Μεταπολίτευση
Τάσεις του εκλογικού σώματος, κατά την περίοδο 1974-2012

Στις δέκατες δημοτικές εκλογές της Μεταπολίτευσης (2010), η νίκη του Γιώργου Καμίνη σηματοδότησε τη διακοπή της 24ετούς κυριαρχίας της Νέας Δημοκρατίας στο μεγαλύτερο Δήμο της χώρας. Κυριαρχίας, που είχε εδραιωθεί στον αθηναϊκό χώρο, από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 και διατηρήθηκε ως αποτέλεσμα των αλλεπάλληλων ηττών των υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ: Μπέης/1986, Μερκούρη/1990, Πάγκαλος/1994, Δαμανάκη/1998, Παπουτσής/2002, Σκανδαλίδης/2006.

Ιστορικές τάσεις του εκλογικού σώματος στο Δήμο Πειραιά, κατά την περίοδο 1974-2012
Βουλευτικές, Ευρωεκλογές, Δημοτικές

Στη Μεταπολίτευση 1974-2012, η εξέλιξη της επιρροής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Πειραιά χαρακτηρίζεται από έντονες διακυμάνσεις, με αποτέλεσμα τα δύο κόμματα να μοιράζονται την κυριαρχία, κατά περιόδους (Διάγραμμα 1). Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο, ότι σε ολόκληρη την υπό εξέταση περίοδο, ο Δήμος Πειραιά ακολουθεί διαχρονικά την εθνική τάση, δηλαδή ο νικητής σε όλες τις βουλευτικές και ευρωεκλογικές αναμετρήσεις, σε πανελλαδικό επίπεδο, κέρδισε και το Δήμο Πειραιά.

Ιστορικές τάσεις του εκλογικού σώματος στο Δήμο Θεσσαλονίκης, κατά την περίοδο 1974-2012
Βουλευτικές, Ευρωεκλογές, Δημοτικές

Με αφορμή τις προσεχείς δημοτικές εκλογές, επιχειρείται η αξιολόγηση της επίδρασης που ασκούν τα πρόσωπα (οι υποψήφιοι αξιωματούχοι) στο εκλογικό αποτέλεσμα. Η επίδραση αυτή αρχίζει να αυξάνεται ήδη από τη δεκαετία του 1990. Ωστόσο, εξαιτίας της σημερινής κρίσης των κομμάτων και της αποδόμησης των κομματικών ταυτίσεων, η σημασία των προσώπων είναι προφανές ότι ενισχύεται.

Δύο άκρα, το εξής ένα
Γιατί δεν βρίσκει απήχηση στην κοινή γνώμη η «θεωρία των δύο άκρων»

Με βάση μια πρόσφατη έρευνα της Public Issue (Νοέμβριος 2013), προκύπτει ότι 6 στους 10 ερωτώμενους (61%) θεωρούν ως κόμμα με «ακραίες απόψεις» τη Χρυσή Αυγή, και μόνον 1 στους 10 (11%) τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τηλεόραση & Χρυσή Αυγή

Η διευρυμένη πλειοψηφία της ελληνικής κοινής γνώμης αφενός επιδοκιμάζει την προφυλάκιση του αρχηγού της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου (7 στους 10 πολίτες, διάγραμμα 2) και αφετέρου (σε μικρότερο βαθμό) αποδοκιμάζει την αποφυλάκιση των τριών κεντρικών στελεχών της, Κασιδιάρη, Μίχου και Παναγιώταρου (6 στους 10, διάγραμμα 3). Ωστόσο, η βαθύτατη κοινωνική διείσδυση του νεοναζιστικού ρεύματος που…

Για γέλια… και για κλάματα
Απάντηση στον Γ.Πρετεντέρη

Γελάει ακόμη ο Γιάννης Πρετεντέρης, από τη στήλη του Εμπιστευτικά («Επιλογή μίσους», 16/9/13, http://www.tanea.gr/opinions/all-opinions/article/5041099/epilogh-misoys/) με την τελευταία δημοσιευμένη προεκλογική δημοσκόπηση της Public Issue, τον Ιούνιο του 2012.