Ζούμε την αποδυνάμωση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας
Συνέντευξη στην εφημερίδα της Κύπρου Φιλελεύθερος της Κυριακής (16/6/2019), στη δημοσιογράφο Αντιγόνη Σολομωνίδου-Δρουσιώτου, με αφορμή τις Ευρωεκλογές στην Κύπρο και την Ελλάδα

Ανακατάταξη στο πλαίσιο του παραδοσιακού τετρακομματικού συστήματος της Κύπρου, εις βάρος των δύο μεγάλων κομμάτων, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ -κυρίως του ΔΗΣΥ- και προς όφελος των δύο μικρότερων του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου, του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ, εντοπίζει ο Γιάννης Μαυρής, πολιτικός επιστήμονας, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλο της Public Issue, αναλύοντας τα αποτελέσματα στις ευρωεκλογές. Επισημαίνει πως ζούμε μια εποχή αποδυνάμωσης της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, οι μετακινήσεις γίνονται πολύ πιο εύκολα και πιο συχνά από ό,τι παλαιότερα και με αυτή την έννοια κανένα κόμμα δεν έχει διασφαλισμένους τους ψηφοφόρους του.Όσον αφορά στις εθνικές εκλογές στην Ελλάδα, που γίνονται μετά από 144 χρόνια μήνα Ιούλιο, θεωρεί πως σε μεγάλο βαθμό προεξοφλείται το αποτέλεσμά τους. Θα σημειωθεί νίκη της Νέας Δημοκρατίας και ήττα του ΣΥΡΙΖΑ.

Κοινωνία της αντιπάθειας (Σχόλιο)

Σχόλιο του

ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΥΡΗ

στην εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ

Η πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων δεν επιθυμεί πια τη συμβίωση με τους Τουρκοκυπρίους. Αυτό έδειξε έρευνα πολιτικής συμπεριφοράς της κοινής γνώμης, που έγινε για λογαριασμό της κρατικής τηλεόρασης, με την ευκαιρία των βουλευτικών εκλογών του Μαΐου. Συγκεκριμένα, το 48% των Ελληνοκυπρίων επιθυμούν να ζουν χωριστά, σε αντίθεση με το 45% που τάσσονται υπέρ της συμβίωσης με τους Τουρκοκύπριους.

Η ελληνοκυπριακή κοινή γνώμη και η προοπτική συνύπαρξης με την άλλη πλευρά

Ανάλυση του

ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΥΡΗ

Το Νοέμβριο του 2002, η αιφνιαδιαστική προώθηση του αρχικού σχεδίου Αναν, ενέγραψε στην ημερήσια διάταξη την προοπτική λύσης του Κυπριακού και κατέστησε για πρώτη φορά «ορατές» στην ελληνοκυπριακή κοινή γνώμη τις αναπόφευκτες και ραγδαίες αλλαγές, που θα επιφέρει η λύση στην καθημερινή ζωή, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Από τότε, έγινε φανερό, και αυτή η εκτίμηση κάθε άλλο παρά αποδυναμώθηκε στη συνέχεια, ότι η ελληνοκυπριακή κοινωνία δεν είχε προετοιμασθεί για την ανατροπή στις κοινωνικές ισορροπίες που εδραιώθηκαν, στη βάση του εθνικού διαχωρισμού, μετά το 1974.